Seismos Songtext
von logos timis

Έφτασε η μέρα σηκώνεται από το κρεβάτι
Και πάει στη ντουλάπα του
Παίρνει μια μπλούζα που ′χει το λογότυπο
Και τη φοράει επάνω του
Ανοίγει το συρτάρι, παίρνει το εισιτήριο
Το βάζει μες στο τσαντάκι του γυαλίζουν τα μάτια του λες, ε;
Ναι, γυαλίζουν τα μάτια του

Ανοίγει την πόρτα βγαίνει
Ο φίλος τον περιμένει
Δίνουν τα χέρια, κάνουν αγκαλιά
Είναι κι οι δυο καυλωμένοι
Οι άλλοι ξεκίνησαν μία δεκάδα με τα μηχανάκια μαυροφορεμένοι
Άλλοι με τρένα και άλλοι με αυτοκίνητα
Όλοι ορκισμένοι λογοτιμημένοι


Πολλοί απ' αυτούς έχουν φτάσει στο γήπεδο τέσσερις ώρες νωρίτερα
Τραγουδάνε πως φάγανε σκάλωμα
Παραμιλάνε συνθήματα
Στην είσοδο ψάχνουν εάν έχουνε ξύδια
Ζητάνε να δούνε την τσάντα τους
Δεν είναι ποδόσφαιρο μα αν τους ρωτήσεις
Θα πούνε πώς είναι η ομάδα τους

Μοιράζουνε τα καπνογόνα ο ένας στον άλλο σα να ′τανε δώρα
Ένα στο καβάλο και ένα στην κωλότσεπη ώσπου να έρθει η ώρα
Κρεμάνε πανιά και ανοίγουνε μπύρες
Αυτό είναι υπόθεση αδερφών
Γιατί σήμερα παίζουνε live στην πόλη τους οι Ινδιάνοι των πόλεων

Οι λογοτιμήτες που μπήκανε πρώτοι τρέξανε πιάσανε κάγκελο
Όσοι ήρθανε πρώτη φορά στη γιορτή μας θα ζήσουνε κάτι παράλογο
Έχουνε πάει σε live πολλά, δυνατά και καλά μα είν' άλλο εδώ
Εδώ που τα λέμε αυτό που θα ζήσουν απόψε δεν θα 'χει ανάλογο
Σε πέντε ανεβαίνουμε στη σκηνή σαν ετοιμοπόλεμοι αετοί
Θα βγούμε να παίξουμε για ό,τι αγαπάμε
Αδερφέ, δεν υπάρχει επιστροφή

Σε δύο ανεβαίνουμε στη σκηνή
Είσαι καλά μπρο; Ναι, εσύ;
Είμαι καλά αλλά νιώθω κάτι
Τι; Νιώθω να τρέμει η γη


Γίνεται σεισμός, όταν βρεθούμε στη συναυλία
Τα πόδια μας σπρώχνουν κάτω τη γη κι έτσι τους κουνάμε
Σαν σεισμός όταν ανοίγουμε το συναίσθημα
Τα πάντα γίνονται εύκολα γι′ αυτό και τους τρελαίνει ο σεισμός
Το τραγουδάμε αγκαλιασμένοι
Απόψε θα τους κερδίσουν οι χαμένοι
Πες τους έρχεται σεισμός
Και δεν μας νοιάζει άμα τους αρέσει
Πες τους να φύγουν απ′ τη μέση

Πάνω στη σκηνή ανεβήκαμε, βγήκαμε, ήρθαμε
Ο ουρανός είναι κόκκινος
Μοιάζει με πύρινη λαίλαπα
Τώρα ανταμώσαμε με τα αδέρφια μας
Πάνε δυο χρόνια που λείπαμε
Το 'δανε, κι ήρθανε, να θυμηθούμε τα έντεκα

Δεκάδες χιλιάδες σημαδεμένοι, παιδιά πολυκατοικιών
Κοίτα γύρω σου μοιάζουμε όλοι
Σα να ′μαστε ίδιοι, καρμπόν
Πάνε πάνω-κάτω, κι είναι ιδρωμένοι
Κι είναι ενωμένοι, κι είναι εδώ παρών
Πάνε πάνω-κάτω κι αυτό σημαίνει τρέμουν οι πλάκες των Αθηνών

Δύο ερωτευμένοι φιλιούνται
Κι ας καίγονται όλα τριγύρω τους
Κοιτιούνται στα μάτια και ακούν τα κομμάτια
Σα να σταμάτησε ο χρόνος
Ένας φίλος σκουντάει ένα φίλο στην πλάτη
Γυρνάει και του λέει συντόμως
Όσο υπάρχει το crew θα 'μαστε όλοι μαζί
Και όσο υπάρχω δεν θα νιώθεις μόνος (ποτέ)

Βλέπω στο κάγκελο σκαρφαλωμένο ένα πιτσιρικά
Λίγο πιο πίσω είναι δύο γονείς
Έχουν έρθει μαζί με τα δυο τους παιδιά και νιώθω καλά
Γιατί λατρεύω το ραπ, και το ραπ δεν ήταν έτσι πάντα
Τους κάναμε να ακούνε ραπ και μετά τα σαράντα

Είναι η ώρα να κάνουμε κλείσιμο
Μα για κάποιους εδώ είν′ η αρχή
Οι σημαίες κυματίζουν ακόμα
Κι οι δικοί μας είναι στη σκηνή
Παντού γύρω μου βλέπω χαμόγελα
Μόλις γράψαμε άλλη μια σελίδα
Που γράφει πίστη, αγάπη, ελπίδα

Αδερφέ, κοίτα γύρω σου, κοίτα
Φτιάξαμε έναν κόσμο στον κόσμο τους
Ό,τι και να γράψουμε εδώ είναι λίγο
Ποτέ δεν θα είναι αρκετό
Όσοι βρίσκονται εδώ είναι δικοί μας
Κι όσοι βρίσκονται εδώ έχουν τον λόγο τους
Πώς περιγράφεις το τέλος αφού δεν υπάρχει τελεία γι' αυτό

Γίνεται σεισμός, όταν βρεθούμε στη συναυλία
Τα πόδια μας σπρώχνουν κάτω τη γη κι έτσι τους κουνάμε
Σαν σεισμός όταν ανοίγουμε το συναίσθημα
Τα πάντα γίνονται εύκολα γι′ αυτό και τους τρελαίνει ο σεισμός
Το τραγουδάμε αγκαλιασμένοι
Απόψε θα τους κερδίσουν οι χαμένοι
Πες τους έρχεται σεισμός
Και δεν μας νοιάζει άμα τους αρέσει
Πες τους να φύγουν απ' τη μέση
Πάνω-κάτω σαν σεισμός