Ambivalent Songtext
von ZLDR

De man in me brein is het beu
Vandaag was ie sterker dan mij
Door al z′n geklaag en gezeur,
Liet ik me gaan das
Waardoor ik verkwijn
De man in me brein is nerveus
Zit dagen alleen in de kou
Met niemand die klopt aan z'n deur,
Die vraagt hoe het gaat
Of die snapt wat hij wou
Aah, niemand, niemand,
Niemand die hem helpt
Aah, niemand, niemand,
Niemand die hem helpt


Vaak zijn me gedachten zo ambivalent
′t voelt alsof ik meerdere gezichten heb
Één voor één verstopt onder een bivakmuts
Kweet wel dat ze mij niet zijn
Daarom dak voorzichtig ben
Geen wonder dak mezelf nog niet volledig ken
Ik wordt altijd zo moedeloos in de herfst
't voelt alsof ik meewaai met de wind
Val met de regen en door bliksem wordt verblind


Tis alsof ik val in een zwart gat,
En dat ik zit te dansen met de duivels
Niet met het gevoel van geluk,
Luister hoe dat m'n engels huilen aan de andere kant.
De ramp is dichtbij, ′k zit te zoeken naar balans,
Ma de kans dat er iemand komt helpen is klein.
Ze kijken toe, terwijl ik wegvaag en verdwijn
Laten me gaan, en dat, eenzaam met de pijn
De man in me brein is het beu
Vandaag was ie sterker dan mij
Door al z′n geklaag en gezeur, liet ik me gaan das
Waardoor ik verkwijn
De man in me brein is nerveus
Zit dagen alleen in de kou
Met niemand die klopt aan z'n deur, die vraagt hoe het gaat
Of die snapt wat hij wou
Aah, niemand, niemand,
Niemand die hem helpt
Aah, niemand, niemand,
Niemand die hem helpt

′k eb int verleden m'n gedachten weggecijferd,
Ik heb het afgeleerd nu ontcijfer ik twijfels tijdig,
′k teister negativiteit altijd tis strijden tot het einde
En uiteindelijk draait het om die tederheid,
En het temmen van die stemmen die vaak bezig zijn
Vooral letten op de remmen die je bij jezelf zet,
Want je kan veel meer dan je denkt en beseft
Verzet jezelf tegen alle haat
Erken het nu, tis nog niet te laat
De perfecte weg die is onbestaand
Verken je vlam die in u ontwaakt
En natuurlijk ga je vallen, dat is normaal
Ma zolang er passie is zal je opstaan
Net als Wim Hof geef je niet op aan
Gevoelens en gedachten die door ongemak ontstaan

De man in me brein is het beu
Vandaag was ie sterker dan mij
Door al z'n geklaag en gezeur,
Liet ik me gaan das
Waardoor ik verkwijn
De man in me brein is nerveus
Zit dagen alleen in de kou
Met niemand die klopt aan z′n deur,
Die vraagt hoe het gaat
Of die snapt wat hij wou