De Adem Van Het Einde Songtext
von Walg

We ademen het in, diep naar binnen
Verlies en hoop vermengen zich
In het sterrenstof dat wij zijn
Als schaduwen die hun eigen licht niet zien

De lucht, vergane dromen
Als zwarte as in onze handen
Wat ooit was, wordt opgegeten
En wat blijft is stof, een herinnering

De absurditeit van alles wat is
De aarde huilt, de hemel kijkt weg
In de stilte van de nacht
Vervagen wij als vergankelijke noten

De aarde kreunt onder het gewicht van haar wonden
Zoals wij vallen in de afgrond van onze waanzin


De adem van het einde
Geboren uit het verre licht
De rook stijgt als een schaduw
De lucht zwaar van verdriet

We lijken nooit te leren
Verwrongen in absurde strijd
De zucht van het verval
De melancholische atmosfeer

De aarde kreunt onder het gewicht van haar wonden
Zoals wij vallen in de afgrond van onze waanzin

De lucht, vergane dromen
Als zwarte as in onze handen
Wat ooit was, wordt opgegeten
En wat blijft is stof, een herinnering

De absurditeit van alles wat is
De aarde huilt, de hemel kijkt weg
In de stilte van de nacht
Vervagen wij als vergankelijke noten