Poezevoetjes Songtext
von Robert Long

Poezevoetjes in de sneeuw
En ze leiden met een omweg
Naar het wit besneeuwde vogelhuisje
Het is beslist de koudste winter van de eeuw
Poes zit zogenaamd te snoezen
Dat is een oude truc van poezen
Daarmee zegt ze: "Kijk, van mij valt niks te vrezen"
Ter misleiding van de mussen en de vinken en de mezen

Ik sta binnen bij het raam
En zie het bijna al gebeuren
Straks, dan schiet ze overeind
En zal ze een vogeltje verscheuren
Als een hongerige leeuw
Het lijkt zo′n liefelijk tafereel
Maar het is het tegendeel
Poezevoetjes in de sneeuw


Ach ja
We weten allemaal dat de natuur ontzettend wreed is
Maar er zijn van die momenten dat dat niet aan mij besteed is
Dat er helemaal geen plaats voor moord en doodslag en voor leed is
Geen ellende, geen gezeur en geen geklaag
En zo'n dag is het vandaag

Want, schat, vanavond dan kom jij, het hele weekend ben je vrij
En dan blijf je hier bij mij terwijl de haard brandt
Dat zal een zalig weekend zijn, ik heb paté en kaas en wijn
En er is niets genoeg voor mijn paradepaard

Want je weet hoe gek ik op je ben, je bent de mooiste die ik ken
Ik ben je allergrootste fan en je aanbidder
Je hele lichaam is een droom, iedere vezel, elk atoom
Ik sta volledig onder stroom, ik beef en sidder

Ik zie je ogen en je mond, je slanke heupen en je kont
Ik zie ons vrijen op de grond
M′n chromosomen barsten uit, er rolt wat rond
En gaat opeens de telefoon


Je kunt niet komen?
Morgen dan?
Helemaal niet?
Jammer
Het is hier zo mooi, buiten, de tuin, alles wit
Het is nog helemaal ongerept
Behalve dan wat poezevoetjes in de sneeuw
En er liggen veertjes
En wat bloed onder het wit besneeuwde vogelhuisje
Ja
Tot ziens

Het is beslist de koudste winter van de eeuw