Talerzyk 1992 Songtext
von Raz, Dwa, Trzy

Kwitnę w kawiarni samotny jak jamnik
Patrzę na przejście dla pieszych
A po ulicach idą aż słychać
Ludzie, bo muszą w coś wierzyć
Biegną z mozołem, nogi pod stołem
Na stole leży talerzyk
Ktoś nie przystanął, nic się nie stało
Talerzyk leżał i leży


W kawiarni za szybą puchnę jak ryba
Albo jak anioł w pacierzu
Bawię się nożem, jest coraz gorzej
Lub jeszcze bardziej pod wieczór
Mógłbym się upić, ale mam w dupie
Fakt, że kelner coś przeżył
Wuj w Sandomierzu wyleczył nieżyt
Talerzyk leżał i leży

Z niejasnych przyczyn zajmuję się niczym
Przestrzeń dzielę widelcem
Po każdej stronie drżą moje dłonie
Po lewej drży moje serce
Taka jednostka jak ja może sprostać
Wszystkiemu i niczemu więcej
Coś chciałbym może, jest mi niedobrze
Talerzyk leży tu jeszcze


Jestem Polakiem, mam na to papier
I cały system zachowań
Byłem miejscowy, ale chwilowo
Bo urząd mnie stąd wymeldował
Mam to głęboko, kłuje mnie w boku
I drażni mnie otoczenie
Ludzie za oknem mogą mnie cmoknąć
Talerzyk leci na ziemię