Postnostalgia Songtext
von Plan Minimum

Moje stare długi, mój stary świat
Moi starzy przyjaciele, których zabrał gdzieś daleko czas

Gdzie ten płomień, co rozpalał serca w nas
Lecz sam już dawno zgasł?

Twoje młode oczy, mój stary świat
Opowieści o historii, kilka cennych zmarnowanych lat

Gdzie ten płomień, co rozpalał serca w was
Lecz sam już dawno zgasł?

Dawno już nie patrzący wiecznie w dal gdy słońce wstaje
Jestem - i tak dobrze iść i gnać

Już czas, my mamy nas!


Czarne niebo płacze, kilka słabych gwiazd
Nic tu przecież nie zobaczę wśród odległych bladych świateł miast

Bezkres nocy - jakby wiecznie miała trwać
I każe tu stać

A może gdzieś daleko stąd inna wersja nas?
Czekających marzeń stos, młodych serc atak?

A może gdzieś daleko stąd życie to nie żart
I można jeszcze raz

Dawno już nie patrzący wiecznie w dal gdy słońce wstaje
Jestem - i tak dobrze iść i brać garściami z dnia

Dawno już nie patrzący wiecznie w dal gdy słońce wstaje
Jestem - i tak dobrze iść i gnać

Już czas, my mamy nas!