Testament mój Songtext
von Piramidy

Żyłem z wami, cierpiałem i płakałem z wami
Nigdy mi, kto szlachetny, nie był obojętny
Dziś was rzucam i dalej idę w cień z duchami
A jak gdyby tu szczęście było, idę smętny

Nie zostawiłem tutaj żadnego dziedzica
Ani dla mojej lutni, ani dla imienia
Imię moje tak przeszło, jako błyskawica
I będzie, jak dźwięk pusty, trwać przez pokolenia

Lecz wy, coście mnie znali, w podaniach przekażcie
Żem dla ojczyzny sterał moje lata młode
A póki okręt walczył, siedziałem na maszcie
A gdy tonął, z okrętem poszedłem pod wodę...

Ale kiedyś, o smętnych losach zadumany
Mojej biednej ojczyzny, pozna, kto szlachetny
Że płaszcz na moim duchu był nie wyżebrany
Lecz świetnościami moich dawnych przodków świetny


Niech przyjaciele moi w nocy się zgromadzą
I biedne serce moje spalą w aloesie
I tej, która mi dała to serce, oddadzą
Tak się matkom wypłaca świat, gdy proch odniesie...

Niech przyjaciele moi siędą przy pucharze
I zapiją mój pogrzeb oraz własną biedę
Jeżeli będę duchem, to się im pokażę
Jeśli Bóg mnie uwolni od męki, nie przyjdę...

Lecz zaklinam, niech żywi nie tracą nadziei
I przed narodem niosą oświaty kaganiec
A kiedy trzeba, na śmierć idą po kolei
Jak kamienie, przez Boga rzucane na szaniec!

Co do mnie, ja zostawiam maleńką tu drużbę
Tych, co mogli pokochać serce moje dumne
Znać, że srogą spełniłem, twardą Bożą służbę
I zgodziłem się tu mieć niepłakaną trumnę

Kto drugi tak bez świata oklasków się zgodzi iść
I taką obojętność, jak ja, mieć dla świata?
Być sternikiem duchami napełnionej łodzi
I tak cicho odlecieć, jak duch, gdy odlata?


Jednak zostanie po mnie ta siła fatalna
Co mi żywemu na nic, tylko czoło zdobi
Lecz po śmierci was będzie gniotła niewidzialna
Aż was, zjadacze chleba w aniołów przerobi
W aniołów przerobi