Draugr Songtext
von MURAS

Zagrzebany w ziemi, z ciałem nie swym
Przez przysięgę i ostrze podszedłem pod tron
Ostatnie wycie psa, ostatni dech konia —
Taka jest ofiara. Jego jaskinia mnie pochłania

Lud królewski patrzy — jakby trupa zobaczyli
Twarz we krwi, nadzieję już stracili
Nędzny jest człowiek, gdy sam w ciemności
A umarli wracają, głodni wieczności


Aran, przeklęty! Z końską krwią na ustach
Ucztuje w grobie jak demon w rozpustach!
Rozdarł mą skórę, głód w nim szalał —
Lecz mieczem śmierć mu zadałem, bo to Draugr!

Trzy noce w ścisku umarłych trwałem
Gdy brat mój potworem się stał — ja czekałem
Spaliłem go ogniem, a miecz mój się nie cofnął
Z jego popiołu i krwi swe imię wykułem

Ten, kto żył wśród martwych, nigdy nie wróci taki sam

Zagrzebany z umarłymi — lecz wróciłem znów!
Znak śmierci na twarzy, w duszy tylko gniew i ból!
Złamane przysięgi, odcięte braterstwo —
Jestem Ásmund — syn ciemności. Jam Draugr!