Monument Songtext
von Kir

Każdego dnia, świdrujący wrzask
Murami doliny się toczy
Ze skraju otchłani monument wzywa
Najwyższy czas iść, żar lizać z betonu
Gdzie Uroboros śpi

Traktem królewskim wpław
Brukiem, w górę strumienia
Na szczycie Boga nie ma
Jedynie pies małpę gwałci

L′appel du vide!
Szczęśliwi ci, co za głosem idą
Może i mnie kiedyś zaprosi
Otchłań, ta kurwa złośliwa


Pustego miasta szum
Znów noc się w głowach drze
Z oddechem od dymu mętnym
Obity wstaje świt

Z absurdu w absurd
Cegła po cegle
Rośnie w oczach ten pomnik
Garb na pogiętych plecach

Ogniska już nie płoną
Świątynie zaorane
Im dalej w stronę światła
Tym większa wiara w monument

Każdego dnia łby strachem uciśnione
Plują kłębami gęstymi
Odłamki kręgosłupów łechtają żołądki
Wołają JEŚĆ gnijące skorupy

Wspomnienia kąpieli
We własnych ciepłych płynach
Nie niosą wstydu, a inspiracje