Hatıra Songtext
von Impala

Bulunduğun karanlıkta doğru yolu bulamamak
Uzakta değil, yakında bende olur panikatak
Sakinleş, güzel anlar kalır hatırda
Unutmak istediğin ne varsa gece vakti hatırla

Küçük yaşta girdim onca yükün altına
Bazı korkular da girdi bilinç altıma
Hepsi aklımda, çünkü derin bende hafıza
Hatırla, gerçek olanların hepsi şimdi birer hatıra

Diyorlardı, "İşte bak, bu çocukta umut var"
Ve insanlara verdiğin onca sözü unutma
Şimdi bak ne hâldeyim, sahilde bi′ bankta
Şişenin sonuna gel, onu unutuca'n, korkma

(Çık artık aklımdan, bana hüzün yaratma)
Zor geliyor gülmek inan, zor geliyor tat almak
N′olursa olsun o yüzünü karartma
Ben anlattım sana ve sen de beni hatırla


İnsanlar yordu beni, kaçamadım hiçbirinden
Hepsi farklı ama hepsi kötü birbirinden
Binlerce düşünce var bak kafamın içinde
İnsanlar yordu bizi, hepsi farklı biçimde

İnsanlar yordu beni, kaçamadım hiçbirinden
Hepsi farklı ama hepsi kötü birbirinden
Binlerce düşünce var bak kafamın içinde
O insanlar yordu beni, hepsi farklı biçimde

Geçmiş dediğin kabuk yara, öyle kolay silemezsin
İnsanlardan sorumluydum, başımı alıp gidemezdim
Gözlerimde uyku yoktu, kim olduğumu unuttum
Kim olduğunu bilmeseydim dönüp özür dilemezdim (yeah)

Bilemezsin düşünmeden (yeah), üşenmeden kalk yataktan
Ben askerim dört yıldır, lüks oluyor sorgulamak
Zihnimde yer yokken korkulara, iyi niyetim eksi bana
(Kalk siper al) savaşında hayatın (yeah)

Yavaşım da bayadır, karakterime alış
Hayallerime yetiş'ceksen gökyüzüne karış
Okul değil hayat, yok başardığında alkış
İntiharı istiyorsan nefretimle çarpış


Şimdi beni de yorma boşa, git aynayla tartış
Eli cebinde yan yatıyor, kalk ayağa, saldır
Bu rüya da kabul görmez varsa eğer şartın
Kulaklarımda bir melodi bak bitiyor şarkı

İnsanlar yordu beni, kaçamadım hiçbirinden
Hepsi farklı ama hepsi kötü birbirinden
Binlerce düşünce var bak kafamın içinde
İnsanlar yordu bizi, hepsi farklı biçimde

İnsanlar yordu beni, kaçamadım hiçbirinden
Hepsi farklı ama hepsi kötü birbirinden
Binlerce düşünce var bak kafamın içinde
O insanlar yordu beni, hepsi farklı biçimde (ah)

Nedense zaman çabuk geçip gitti
20 yıl boyunca ciğerlerim pis bir oksijenle doldu
Saksıdaki çiçek soldu, sevgi yoktu, belki vardı
Fakat insanlar bunu yalan yüreklerde buldu

O an hayat dondu, ben de durdum, insan bir köpekti
Onun ağzından akan o pis salyasından korktum
Ben de ada sokaklarında boş bi' kaldırımda
Yalpalayan sarhoş adam oldum, düştüm

Gördüğüm şey duvarlardı insanların hayatında
Yankı yapan kurallardı el altından
Sanki ben bi′ yabancıydım, dostum, olan bu dünyada
Belki asıl şey var olandı rüyalarda

Bir zamanlar onlar öyle değildi, ağlayanı duyarlardı
Bir güvercin kanatlansa sorarlardı özgürlüğü
Bir kadının ağlayışına küskünlüğüm (saçma)
Bu insanların kahpeliğine düşkünlüğüm (ağla)

İnsanlar yordu beni, kaçamadım hiçbirinden
Hepsi farklı ama hepsi kötü birbirinden
Binlerce düşünce var bak kafamın içinde
İnsanlar yordu bizi, hepsi farklı biçimde

İnsanlar yordu beni, kaçamadım hiçbirinden
Hepsi farklı ama hepsi kötü birbirinden
Binlerce düşünce var bak kafamın içinde
O insanlar yordu beni, hepsi farklı biçimde

(İnsanlar yordu beni, kaçamadım hiçbirinden)
(Hepsi farklı ama hepsi kötü birbirinden)
(Binlerce düşünce var bak kafamın içinde)
(İnsanlar yordu bizi, hepsi farklı biçimde)

(İnsanlar yordu beni, kaçamadım hiçbirinden)
(Hepsi farklı ama hepsi kötü birbirinden)
(Binlerce düşünce var bak kafamın içinde)
(O insanlar yordu beni, hepsi farklı biçimde)