Kar Songtext
von İclal Aydın

Karlı bir akşamdı Ankara′da;
Son kez elele yürümüştük,
Bitmesin istediğimiz yola.
Kısacık beraberliğimizin bütün anılarını sığdırmıştık

Yazarsın bana demiştin.
Bende yazarım sana sık sık.
Ağlıyordum
Sen görmeyesin diye kaldırmıyordum başımı

Elimi daha sıkı tuttun,
Anlıyordun
Bu ayrılığa dayanmıyordu kalbim,
Öğrettiğim çiçek adlarını unutma dedin,
Kelebekleri kitap arasında kurutma,
Sık sık fotoğraf çektir, yolla bana,

Kitaplarım sana emanet,
İncitme kimseyi, kin büyütme kalbinde
Beni bekle
Yol bitti, gidiyordun artık; gittin


Sokakta gördüklerimi, filmlerdeki aktörleri sen sandım bir süre,
Kin büyütmedim kalbimde söz vermiştim sana diye,
Kitaplarını okudum, kelebeklerine dokunmadım,
Öğrendiğim çiçek adlarına yenilerini ekledim,

En çok fesleğeni, çoban heybesini, akşam sefasını sevdim
Seni beklerken çok şey öğrendim,
Yolunu gözlediğim, sevdiğim ilk adam
Nasıl olsa bulacaktır diye, her görüşümde aynı sesle seslendim

Uçak, babama selam söyle!
Beni kötü rüyalardan uyandıran sevdiğim ilk adam
Bir bilsen seni nasıl özledim
Kar yağıyor şimdi, otuz yaşım bitti,

Kitapların bende, kelebekler gibi kar taneleri,
Kendi yolumda yürürken hiç unutmadım o cümleyi;
Selamını aldım babacığım,
Kin büyütmedim kalbimde

Küçük kızının gözleri hala senin çiçeklerinde
Uçak, babama selam söyle!
Uçak, babama selam söyle!