Sin City Songtext
von Ethismos

Πάνω στη λεωφόρο έχει λακούβες
Εμπόδια κι απότομες στροφές
Όπου και να καταλήξει αυτή η μουσική, γεννήθηκε στις γειτονιές
Είδα το έργο από μικρό παιδί
Μ′ ό,τι πιανόμουνα ήθελα να βγω MVP
Για το κόκκινο μάτι είχα γυαλί κι οξυζενέ για το ξανθό μαλλί

Sin city, όλα ασπρόμαυρα καταλήγουν στο στόμα και στη μύτη
Αν τον είδες μαζί μ' ασφαλίτη
Κελαηδάει μάλλον σα σπουργίτι
Στο στούντιο παίζουν πάλι με τα synth
Χώνω και πρασινίζουνε τα prince
Μετά από κάθε release γύρω μας πτώματα λες και είμαι ιατροδικαστής


Ναι, λένε έχω προδιαγραφές
Λες και είμαι 17 χρονών και προετοιμάζομαι για πανελλήνιες
Κάτι ώρες με αντιμετωπίζω σαν να μην μπορώ να σηκώσω το βάρος
Γιατί η πραγματικότητα με θέλει να ′μαι τέντα κάθε μέρα σαν φαντάρος
Breath in, κάνω ασκήσεις και μαθήματα διαχείρισης του στρες
Breath out, δεν με σώζει μία κόκκινη κάρτα άμα κάνω foul
Δεν ξέρω αν παλεύουμε όλοι με τα ίδια
Ή αν το μυαλό μας παίζει όμοια παιχνίδια
Σίγουρα πάντως δεν είμαι ο μόνος που έμμονες ιδέες με πάνε ταξίδια

Στα κιγκλιδώματα έξω απ' τη Βουλή
Κάτω από την κόκκινη βροχή
Για να 'χουμε οξυγόνο εγώ κι εσύ
Η πιο ωραία μας Παρασκευή
Άμα δεν μπούμε φυλακή θα συνεχίσω να εμπνέω με αυτά που λέω
Αρκεί να μείνω ελεύθερος
Όπως οι πέτρες στα βουνά και το νερό στο Αιγαίο

Πάνω στη λεωφόρο έχει λακούβες
Εμπόδια κι απότομες στροφές
Όπου και να καταλήξει αυτή η μουσική, γεννήθηκε στις γειτονιές
Είδα το έργο από μικρό παιδί
Μ′ ό,τι πιανόμουνα ήθελα να βγω MVP
Για το κόκκινο μάτι είχα γυαλί κι οξυζενέ για το ξανθό μαλλί

Sin city, όλα ασπρόμαυρα καταλήγουν στο στόμα και στη μύτη
Αν τον είδες μαζί μ′ ασφαλίτη
Κελαηδάει μάλλον σα σπουργίτι
Στο στούντιο παίζουν πάλι με τα synth
Χώνω και πρασινίζουνε τα prince
Μετά από κάθε release γύρω μας πτώματα λες και είμαι ιατροδικαστής


Αυτή η πρωτεύουσα ασφυκτιά
Παντού κόσμος και παντού μοναξιά
Τη νιώθω έντονα συχνά
Πριν πάω να κοιμηθώ και όταν ξυπνάω τα πρωινά
Αργίες και γιορτές φεύγουνε όλοι
Ομορφαίνει η πόλη και αδειάζουν οι δρόμοι
Κάθε φορά που αποφασίζω κάτι
Είμαι στη μέση και μπροστά έχει σταυροδρόμι

Παφ, παφ
Το σαλιώνει και από γιώτα ξαφνικά γίνεται ταφ
Ωραίες είναι οι ρίμες που λες αλλά δεν έχουν ζουμί, δεν έχουν stuff
Έχω κόντρα μόνιμη ανοιχτή με μένα κι ίσως γίνεται ηθελημένα
Γιατί στην περίπτωση μου ισχύει το περασμένα
Δεν ισχύει όμως το ξεχασμένα

Δεν ζούσα πάντα μια ζωή που αγαπούσα
Να βγω από το κλουβί μου λαχταρούσα
Ταλαντούχα παιδιά σε περίεργα μέρη με στολές που μισούσα
Ο τόπος που μεγάλωσα, όσα έζησα, και ο περίγυρος μου με εμπνέει
Δεν είναι όλα απλά μία συνήθεια, αυτά είναι μέσα μου βαθιά στο DNA

Πάνω στη λεωφόρο έχει λακούβες
Εμπόδια κι απότομες στροφές
Όπου και να καταλήξει αυτή η μουσική, γεννήθηκε στις γειτονιές
Είδα το έργο από μικρό παιδί
Μ' ό,τι πιανόμουνα ήθελα να βγω MVP
Για το κόκκινο μάτι είχα γυαλί κι οξυζενέ για το ξανθό μαλλί

Sin city, όλα ασπρόμαυρα καταλήγουν στο στόμα και στη μύτη
Αν τον είδες μαζί μ′ ασφαλίτη
Κελαηδάει μάλλον σα σπουργίτι
Στο στούντιο παίζουν πάλι με τα synth
Χώνω και πρασινίζουνε τα prince
Μετά από κάθε release γύρω μας πτώματα λες και είμαι ιατροδικαστής

Έχω μελετήσει τόσα μπίτια, τα φροντίζω σαν να 'ταν δικά μου
Τα προσέχω σαν τη γειτονιά μου
Είναι τόσο βρώμικα σαν τα λεφτά μου
Ανοιχτό το στόμα, έχω κολλήσει, με ρωτάνε άμα καπνίζω φύση
Ένα track ακόμα πριν το live, πριν ο δίσκος να κυκλοφορήσει