Polybag Songtext
von Ethismos

Πόσες οι νύχτες που πέρασα
Κάτω απ′ την κρύα ατμόσφαιρα της δημιουργίας
Για να 'χω να λέω και στα δύο CD πόσους πέθανα
Σέβομαι τον εαυτό μου το πρώτο που έμαθα
Μετά όλα τα άλλα σε αυτή την δουλειά είμαι καλός
Έχω την αντοχή και το πέταγμα

Μες την ομίχλη της πόλης ψάχνω για να βρω ηλιαχτίδα
Και να συνεχίσω αυτήν την πορεία που μόνος χαράζω και φώτισα
Έλα μια βόλτα να δεις πως το ζούνε στα μέρη μου
Πιτσιρικάδες φοράν αλεξίσφαιρα
Μπάτσοι γυρνάνε και ρίχνουν πισώπλατα

Για τους μάγκες που έχουν φύγει
Για τα αδέρφια που είναι ακόμα εδώ
Για όσους έχουν πάει ψηλά
Για όσους μείναν προσγειωμένοι εδώ
Για όλους εκείνους που μίσησα για όλους όσους αγαπώ
Χρωστάω σε όλους ένα ευχαριστώ
Το ταξίδι αυτό είναι μοναδικό


Η πόλη αυτή με έχει ζήσει
Με ξέρει πιο καλά από την μάνα μου
Είναι δίπλα μου στις δόξες μου
Ήταν πλάι στις χαρμάνες μου
Δεν προσπάθησα ποτέ να γίνω αυτό που βλέπεις σήμερα ότι είμαι
Πάντα έτσι ήμουν φίλε, πάντα έτσι ήμουν φίλε

Κοίτα πως βγαίνουν τα αστέρια μες τον ουρανό
Να χορέψουν μαζί με εμάς στην φωτιά
Όσο η μούσα μου γεννάει τα πύρινα ποιήματα
Καταλαβαίνω πως πρέπει να φτιάξω έναν κόσμο
Να μπεις και να δεις τι είναι η τέχνη για εμάς
Γάμα τις συμβουλές και δώσ′ μου ερεθίσματα

Δεν θα μπορέσουν ποτέ να μας πιάσουνε bro, δόξα τον λαό
Άσε τον Θεό ξέρει μόνο να κρίνει κάνα στραβοπάτημα
Όλος ο κόσμος μιλάει για το rap και το trap 'γίναν όλοι ειδήμονες
Πλέον βγαίνουν στα κανάλια και κάνουν ιδιαίτερο μάθημα

Τώρα μιλάν για τον Λεξ, ε;
Τώρα μιλάν για τον Bloody, ε;
Τώρα μιλάν για τον Buzz, ε;
Τώρα μιλάν για τον Κέβιν
Τώρα μιλάν για τον Child
Τώρα μιλάν για τον Melow
Τώρα που πάμε όλοι τρένο


Τώρα μιλάνε για όλους και για όλα
Βομβαρδίσαμε με rap όλη την χώρα
Τώρα όταν πιάνω μικρόφωνο
Είναι σαν να σε πηγαίνει βόλτα νεκροφόρα
Είμαι στον κάμπο και κόβω τριφύλλια
Είμαι στον κάμπο και τρώω σταφύλια
Ήρθα στον κάμπο να πάρω μια ανάσα
Γιατί στην Αθήνα είμαι μέσα στα καντίλια

Σκάω επάνω στο beat σαν ηφαίστειο
Το μόνο άσπρο που πίνω είναι ασβέστιο
Είκοσι χρόνια πάνω σε ένα σκούτερ
Νομίζω ήρθε η ώρα για ένα τετραθέσιο
Δεν τα έβγαλα από τυχερά παιχνίδια
Τα λεφτά αυτά θέλαν αρχίδια
Στο 'χα πει έχω βάλει ένα σπίτι στο μάτι
Με κήπο και με κεραμίδια

Είμαι μια ανάσα πριν πάρω revanche
Μια ανάσα πριν κάνω το μπαμ
Είμαι όλη μέρα στους δρόμους
Και κλείνω δουλειές όπως κλείναμε τα polybag
Να ′ναι καλά το NA που δεν πεθάναμε νέοι
Είμαι Σεπόλια και ακούω πιστολιές Ζυρραχίου
Λες και είμαστε μέσα στο LA

Θέλω να δω που θα πάει αυτή η τρέλα
Η πόλη μου ταιριάζει ταμάμ
Τρέχω μαζί της πάω με τους ρυθμούς της
Ούτε τα φανάρια δεν με σταματάν
Μέσα στα πράγματα και μέσα σε όλα
Εδώ είναι real life όχι κονσόλα
Καλή κοινωνία Ρόυπα Πόλα
Η άνοιξη θα ′ρθει με τα πολυβόλα

Για τους μάγκες που έχουν φύγει
Για τα αδέρφια που είναι ακόμη εδώ
Για όσους έχουν πάει ψηλά
Για όσους μείναν προσγειωμένοι εδώ
Για όλους εκείνους που μίσησα για όλους όσους αγαπώ
Χρωστάω σε όλους ένα ευχαριστώ
Το ταξίδι αυτό είναι μοναδικό

Η πόλη αυτή με έχει ζήσει
Με ξέρει πιο καλά απ' την μάνα μου
Είναι δίπλα μου στις δόξες μου
Ήταν πλάι στις χαρμάνες μου
Δεν προσπάθησα ποτέ να γίνω αυτό που βλέπεις σήμερα ότι είμαι
Πάντα έτσι ήμουν φίλε, πάντα έτσι ήμουν φίλε

Έλα να δεις τι σημαίνει να ψάχνεις να βρεις μια ουσία
Ή να ψάχνεις να βρεις την ουσία
Και να ′σαι με χέρια δεμένα στο πάτωμα
Άσε το flow να τσουλήσει σαν να ήταν νερό
Έχω αρρωστήσει με την μουσική
Μού 'χει γίνει εμμονή και με πνιγεί σαν να ′ταν ελάττωμα

Είπα θα κάνω τα πάντα να πάρω αυτό που μου αξίζει
Κάποιοι γράφουνε τραγουδάκια δεν τους αδικώ
Μα μ' αρέσουν τα δύσκολα
Κάνω σωστά ότι κάνω για αυτό πίνουν όλοι κρασί στο όνομα μου
Προσέχω τα πάντα ένας τελειομανής δεν χορταίνει με τίποτα