Archipelagi Songtext
von Coma

Archipelagi urodzajnych dni
Niezniekształcone gwałtownością spraw
Zrównoważony, jednorodny byt
Poczucie smaku, nasycenie barw

Myśli okiełznałem czule, żądze wystroiłem w treść
Strach zawstydził się i uległ ciszy, której ton przepełnia dzień
Więc nasycam się dniem, nasycam się dniem
Nasycam się dniem

W odległych miastach katastrofy chceń
Samotne głowy, uzbrojone w żal
A wokół mnie jak nigdy moc i sens
A wokół mnie i we mnie samym ład


Widzę odpowiedzi wszystkie, wszystkie zapytania znam
Dawniej obciążony wstydem, dzisiaj rozprzestrzeniam się na wiatr
I rozrzucam na wiatr, rozrzucam na wiatr
Rozrzucam na wiatr

Nim w obraz doprawdy nad wyraz spójny
Przedrze się lęk, odejmując mu treści
Nie mogę cię odnaleźć i nie mogę utulić
Bezwiednie porzuciwszy materię

Siła, co nagle wstrzymuje gest w bezradności nieprzeniknionej
W roztargnieniu na śmierć zapomniałem, że ja
Ile już lat pochłaniałem treść, lecz po drugiej stronie
Oto, dlaczego nie dotrze do ciebie mój znak

Nie ma szans
Nie ma jak
Nie ma jak