Ubrda Songtext
von Choroszcz

Kamień rozłupujący czyjąś głowę 2 miliony lat temu
Młot, uderzenie, gwoździe... i krew wsiąkająca w drewno
Skowyt rozrywanego ciała nad rzeką w Pikardii
Lament matki dziecka wybrzmiewający gdzieś pośród gór Gansu

Przez zamknięte drzwi
Za nimi żal i wstyd
Na ołtarzu rdzy
Widzieć ból, słyszeć krzyk

Nie ogniem z nieba
Nie potopem miast
Tak właśnie kończy się świat

Przez zamknięte drzwi
Za nimi gniew, krew i łzy
Na ołtarzu rdzy
Chcę słyszeć jak krzyczysz


Nie ogniem z nieba
Nie potopem miast
Tak właśnie kończy się...

Kolejny aion mija, a my
Groteskowo zaklęci
Zanurzony w erze wodnika, tonę
Podaj dłoń, wezmę rękę
i skończę się

Pukam, ale mi nie otwieraj
Pewno później usłyszysz dobijanie się i wycie
Drzwi przez które nie mogę przejść
Od swoich już dawno zgubiłem klucze

Kolejny aion mija, a my
Groteskowo zaklęci
Zanurzony w erze wodnika, tonę
Podaj dłoń, wyrwę ci rękę
i skończę się.