Fyllo Poreias Songtext
von Buzz

Ανοίγεις τα μάτια σου πρώτη φορά, βλέπεις φως σε γεμάτο δωμάτιο
Δέκα κεφάλια πάνω από το κεφάλι σου ξυπνάς και σου φαίνεται μάταιο
Τους βλέπεις και σκέφτεσαι ποιος είναι ποιος με ένα βλέμμα θολό απορίας
Μετά εξιτήριο από το μαιευτήριο, παίρνεις το φύλλο πορείας

Η πρώτη φορά που σε ντύνουν γαμπρό είναι εκείνη η μέρα στη βάφτιση
Η πρώτη βουτιά μέσα στην κολυμπήθρα και η πρώτη μεγάλη κατάδυση
Δεν κλαις όπως θα έκλαιγε ένα μωρό, τους γελάς και τους δείχνεις τα μπράτσα σου
Κλείνεις τα μάτια σου μέσα στο νερό και για λίγο κρατάς την ανάσα σου

Μετά το σχολείο, το πρώτο βιβλίο, μια τσάντα βαραίνει τον ώμο σου
Η πρώτη φορά που εμπιστεύτηκες τον εαυτό σου και στάθηκες μόνος σου
Το πρώτο θρανίο που με ένα στιλό το χωρίζεις στα δύο
Η πρώτη φορά που ίσως κάτι μοιράζεσαι, η πρώτη φορά που έχεις λίγο το χώρο σου

Ο πρώτος σου έρωτας, οι πρώτες σου βόλτες, αυτές οι στιγμές οι γαλήνιες
Οι πρώτες ευθύνες σου και απαιτήσεις και το άγχος για τις πανελλήνιες
Προδίδεις εσένα και κάνεις τα πάντα γι′ αυτούς που σε θέλανε κύριο
Ό,τι και αν επέλεξες, μην το ξεχνάς, είσαι ο ένας στο εκατομμύριο


Το πρώτο σου δώρο στα δεκαοχτώ, ένα αμάξι μικρό αλλά τίμιο
Το πρώτο σου σημαντικό σταυροδρόμι ο δρόμος σου στο πανεπιστήμιο
Ό,τι και αν επέλεξες, μην το ξεχνάς, είσαι η μία στο εκατομμύριο
Το πρώτο σου ξύπνημα για τη δουλειά που σηκώνεσαι σαν ελατήριο

Μεγαλώνεις και παίρνεις και προαγωγή, περισσότερα φράγκα και εύσημα
Λιγότερο free και παγιδευμένη σε σχέσεις που κόλλαγες ένσημα
Μαθαίνεις να δίνεσαι αποκλειστικά σε φιλιά που δεν είναι διαθέσιμα
Μη βγάζεις φωνή, να 'σαι πιο δυνατή, να μην κλαις, να μη δείχνεις συναίσθημα

Παντρεύεσαι κάποιον που δεν ερωτεύεσαι και δεν πληροί τα κριτήρια
Δε θέλεις αυτό το ταξίδι με αυτόν ούτε αυτά τα φθηνά εισιτήρια
Κάνεις τους άλλους πιο ευτυχισμένους και εσένα λίγο πιο μυστήρια
Ένα πρωινό έψαχνες εκκλησιές, τώρα τρώγεσαι στα δικαστήρια

Και όλο συγκρίνεσαι και δεν αφήνεσαι και όλο τα σκέφτεσαι πάλι
Κι όλο βουτάς σε μια απέραντη θάλασσα ή πνίγεσαι σε ένα κουτάλι
Δεν πάμε όπου παν οι πολλοί, όπου πάνε εμείς πάμε απ′ την άλλη
Αυτή η ζωή είναι στ' αλήθεια μικρή να τη ζεις όπως θέλουν οι άλλοι

Και όλο συγκρίνεσαι και δεν αφήνεσαι και όλο τα σκέφτεσαι πάλι
Κι όλο βουτάς σε μια απέραντη θάλασσα ή πνίγεσαι σε ένα κουτάλι
Δεν πάμε όπου παν οι πολλοί, όπου πάνε εμείς πάμε απ' την άλλη
Αυτή η ζωή είναι στ′ αλήθεια μικρή να τη ζεις όπως θέλουν οι άλλοι


Και ήρθε η ώρα που βρόντηξες σαν κεραυνός και χτυπάς σα βοριάς στο Ιόνιο
Που περίμενε πάλι να τον ανεχτείς και τον άφησες στον αεροδρόμιο
Με μια βαλίτσα και ένα γιατί αρνείται να νιώσει τα λάθη του
Χωρίζεις αυτό τον ακραίο μαλάκα που κοίταζε μόνο την πάρτυ του

Και ήρθε η ώρα που έφυγες απ′ τη δουλειά και σκοτώνεις την μεγαλοπρέπεια
Που κατάλαβες πως δεν αρκούν τα λεφτά και επιλέγεις την αξιοπρέπεια
Και αν ξυπνάς πιο φτωχός είσαι πιο δυνατός, κοιτάς τον εαυτό σου με ευσέβεια
Τώρα ψάξε ένα όνειρο να ακολουθείς να το θες να του δείξεις συνέπεια

Δεν ζεις όπως θέλουν οι άλλοι
Φυλακισμένη σαν την πεταλούδα μέσα στο μπουκάλι
Η ζωή είναι μικρή και η υδρογειος σφαίρα μεγάλη

Νέα ταξίδια με νέους ανθρώπους, με νέες ιδέες, με νέα παρέα
Δεν ξέρω αν είσαι η πιο πλούσια, σίγουρα όμως είσαι η πιο γενναία
Νιώθουμε ασφάλεια μάλλον, φυλακισμένοι στα θέλω των άλλων
Και εγώ ένα ακόμα παιδί που επιμένω να πάρω τα μπράβο που απαίτησα
Δεν ξέρω πιο τέλος θα έλπιζα
Όμως ταυτίζομαι για τα καλά γιατί όπως και να 'χει
Σε τούτη την μάχη και εγώ κάτι τέτοιο υπηρέτησα

Και όλο συγκρίνεσαι και δεν αφήνεσαι και όλο τα σκέφτεσαι πάλι
Κι όλο βουτάς σε μια απέραντη θάλασσα ή πνίγεσαι σε ένα κουτάλι
Δεν πάμε όπου παν οι πολλοί, όπου πάνε εμείς πάμε απ′ την άλλη
Αυτή η ζωή είναι στ' αλήθεια μικρή να τη ζεις όπως θέλουν οι άλλοι

Και όλο συγκρίνεσαι και δεν αφήνεσαι και όλο τα σκέφτεσαι πάλι
Κι όλο βουτάς σε μια απέραντη θάλασσα ή πνίγεσαι σε ένα κουτάλι
Δεν πάμε όπου παν οι πολλοί, όπου πάνε εμείς πάμε απ′ την άλλη
Αυτή η ζωή είναι στ' αλήθεια μικρή να τη ζεις όπως θέλουν οι άλλοι