Dien verdrait Songtext
von Bé Schmaal

Wat hest doe neudig veur meer rust in dien kop.
Gaist baange sloapen en mit angst staist weer op.
Waist wel woars′t baange veur bist mor nait woarom.
Ik vroag die voak woarom, mor ik krieg gain antwoord weerom.

De gedachten dei die ploagen, vuilen veur mie nait normoal.
Bie alles wat er speult, hest doe dien aigen verhoal.
'T blieft stoer te begriepen.
′k vuil mie machteloos en dom.
Ik vroag die voak woarom, mor ik krieg gain antwoord weerom.

Natuurlijk denk ik noa, woar komt dit vandoan.
Het antwoord nog nait vonden, het ligt in ons bestoan.
Is het de kosmos dei 't stuurt, ik wait het nait.
Mor wat ik heul goud wait, 't dut mie zeer, dien verdrait.


INSTRUMENTAAL

Wat mouk′ in vredesnoam doun om die te kinnen helpen.
Dien troanen in berre binn′n voak nait meer te stelpen.
Ik zol groag ain moal dien gedachten kinnen lezen.
En die den vertellen was't doe, ja was′t doe nait huifst te vrezen.

Natuurlijk denk ik noa, woar komt dit vandoan.
Het antwoord nog nait vonden, het ligt in ons bestoan.
Is het de kosmos dei 't stuurt, ik wait het nait.
Mor wat ik heul goud wait, ′t dut mie zeer, dien verdrait.

INSTRUMENTAAL

Natuurlijk denk ik noa, woar komt dit vandoan.
Het antwoord nog nait vonden, het ligt in ons bestoan.
Is het de kosmos dei 't stuurt, ik wait het nait.
Mor wat ik heul goud wait, ′t dut mie zeer, dien verdrait.